یک روز خوب و پر هیاهو...

یک روز خوب و پر هیاهو...

یک خاطره از باهم بودنهامان توی دفتر دوستت دارم هایت ..

تو شاکی از ته سیگار های دیشب و

من شاد از ساعت ها در جاده بودنمان

تو شاکی از دوستانه های منو

من شاد از هم آغوشی شبانه مان

تو غوطه ور در منطق ات تا قانع کردن من

من در هوای بر هم زدنِ ، های و هوی تو

تا هر دو داد و فریاد میشویم تو ماشین

چشم بسته چیزی جز نیم رخت نمیبینم

اما تو آرام به سوی جاده آرزوهامان روانی

آنی زمان می ایستد و میپرسم : بالاخره میریم !!!!

جواب این است : اگه شما تشریف بیاری قابل بدونی !!!

تمام دردها و حرف ها و کنایه ها میشود شوق و شور و شادی و دلم میخندد و....

باز جاده میرود و ما را میبرد بالاتر از بالا محله های شهر ...

میعادگاه نزدیک است . . .

قایم میشوم زیر چارقد ، سفید و گل گلی

ایستاده تو را از بین حصار های طلایی و نور سبز تماشا میکنم

می خندم و می خندی ، زانو زده ،از رازهایت با خدایت زمزمه میکنی ....

چشم میبندم و یکجا زریح و تو را در آغوش میکشم تا تمام دنیا مال من باشد

چشم باز میکنم ...

رفته ای ...

یک آن تمام دنیا آوار میشود میترسم از نبودنت

تو کنار در به انتظارم ایستاده ای

باز خنده میشوم خنده میشوی به چادرم و باز کنارت تمام دنیا امن میشود .

دور میزنیم دورادور ِ آینه ها و هم را کنار هم تماشا میکنیم

پیش تر ها تمام عصر های باهم بودنمان بارانی بود . . .

احوال امروز آسمان کم از حال و هوای ما نداشت

باران و طوفان و فریاد و بیداد و قهر و آفتاب و خندان و گریان و باران و باران و ...

از طغیان رودخانه رد میشویم و آسمان آرام میشود و جاده پیچاپیچ و غریب

بوی شالیزار و نم باران و دستهات تو دستهام و ...

تمام ما مال هم میشود و تمام دنیا مال ما ...

باز میروی به ناکجایی که نمیشناسم

توی یک خیابان تازه کنار رودخانه ای که ندیده ام کنار پل فلزی و نیمکتهای تو سایه و ...

میبری مرا به سایه بان دلتنگی هایت و رودخانه ای که سالهاست اشکهات را توی آن پنهان میکنی

عاشقانه ها مان ؛ آواز میشود .

من ته سیگارهایت را بو میکشم و داستان از سر آغاز میشود

من داد و فریاد و سوال و شکوه و شکایت و گلایه ...

تو سکوت و شوخی و توجیه و توضیح در بر هم زدنِ ، های و هوی من

باز من غرق در آغوش امنت روی نیمکت . . .